Cytat:na czas budowy znacznie mniej, ale to powie Ci elektryk jak juz zaczniesz

A to z tym się nie zgodzę, zabaezpieczenie powinno być spore jesli
planujemy używać np. agregatów do tynkowania 20A może być mało.
Często bywa z tym problem przy małym zabezpieczeniu.

pozdr,
Piotr

Cytat:A to z tym się nie zgodzę, zabaezpieczenie powinno być spore jesli
planujemy używać np. agregatów do tynkowania 20A może być mało.
Często bywa z tym problem przy małym zabezpieczeniu.

z tym ze jest to chyba tak, ze bezpiecznik zostaje, a zmienia sie tylko
zapotrzebowanie na energie i mniej placimy w czasie budowy, ale moge sie mylic

pozdrawiam Grzegorz K

Czy ktoś ma doświadczenie z używaniem agregatów tynkarskich w małej firmie budowlanej? Przejęłam firmę (w wyniku podziału majątku po sprawie rozwodowej ), kierownik doradza (hm, zażyczył sobie) zakup agregatu tynkarskiego, ja się kompletnie na tym nie znam, a chciałabym mieć przynajmniej jakieś rozeznanie.
Może tu? http://www.spinex.pl/ofer...tynkarskie.html
A może w innym jakimś sklepie, gdzie doradzą?
Pozdrawiam wszystkich
była żona mariana

Cytat:Ja pracuję w brygadzie dwuosobowej i dziennie jesteśmy w stanie wykonać od 60-100 metrów tynku.Całość jest zależna od czasu trwania rzutu i odp. organizacji, a to zaś od klasy ścian surowych(bez silomatu) Nigdy nie pracowałem w większych ekipach więc nie wiem jak wygląda tam organizacja lecz 300 metrów w ekipie 4osobowej brzmi bardzo realnie i nie podważałbym wypowiedzi kolegi ARTURA. Duże znaczenie ma materiał na który tynk gipsowy jest kładziony.

Nie jetem tynkarzem, ale współpracowałem z firmą o tym profilu, która zaczynała od jednej maszyny tynkarskiej na początku lat dziewięćdziesiątych. Do dzisiaj pracują w brygadach trzyosobowych i rzadko sie zdarza, by nie używali silomatów. 150 m2 dziennie nie jest rewelacją, ale jak wspomniałeś dużo zależy od ścian. O ile pamiętam, to Y-TONG fachowo (pionowo) połozony dawał dobrą wydajność. Deweloperzy juz od dawna wiedzą, że na nierównych ścianach tynkowanie agregatem bywa kosztowne. Po murarzach, którym "trzęsły się ręce" trzeba było w niektórych miejscach kłaść po kilka centymetrów tynku, co zwiększało zużycie materiału znacząco. Dlatego ilość dzienna metrów zależy również od tego. Przy prostych ścianach, gdy kładzie się nawet niecały centymetr robota idzie szybko. Znajomy jak zobaczy krzywe ściany, to w ogóle nie jest zainteresowany tynkowaniem. Mówi, że jest tyle prostych ścian, że nie może się wyrobić z robotą.

Rowniez jestem zainteresowany tym tematem. Mam pytanie odnośnie silosów kórych używa się przy tynkowaniu większych budowli, do kótrych podłacza się agregaty. Otóż czy do obsługi takiego silosa są potrzebne jakieś dodatkowe urządzenia czy wystarczy sam agregat tynkarski? Oraz czy takie silosy się wypożycza i płaci za nie, czy też np. jest to wliczone w cenę przy zamawianiu większej ilości gipsu?

Cytat:| Interesuje mnie jak wlewasz beton w kształtki styropianowe.
| Używasz pompy i gruszki czy robisz to ręcznie (tzn .betoniarka, taczka
| szufla)?
| Jeśli pompy to jak organizujesz sobie pracę?

Lanie z gruszki to "wyzsza szkola jazdy" - potrzebne sa
szalunki, wzmocnienia, ogromna uwaga, a i tak wszystko
moze pojsc w cholere. Poza tym, samo ukladanie ksztaltek
tez zabiera troche czasu (trzeba dociac, dobic, czasami cos
wyprostowac, ustawic, etc.) - akurat jest czas na zrobienie
betonu.

Betoniarka, taczka i szufla w trzy osoby (tzn. jeden robi
beton, drugi go wozi i podaje a trzeci wlewa do ksztaltek)
da sie robic w trybie ciaglym. Jak tych trzech ma kondycje
to postawisz metr muru dziennie bez zadnych problemow
(my mielismy rekord wynoszacy 18 betoniarek o pojemnosci
250 litrow) tj. okolo 36 m.kw. sciany.

Po wielu próbach zrezygnowaliśmy z betonowania kształtek pompa do betonu.
Nakład pracy na usztywnienie ściany, koszty przyjazdu pompy (kilkakrotne)
ryzyko 'zdemolowania' przez nieuważnego operatora, zalany betonem pow.
styropianu i wpusty do łaczenia nast w-wy (konieczność pracochłonnego
czyszczenia) wyleczyły nas z takich pomysłów. U producenta kształtek
dostaniesz specjalny lej do położenia na kształtki, ktory zapobiega
zapapraniu wpustów. Dalej iak pisze Marek + ew. mała mechanizacja -wyciąg,
pomost, dostawa betonu gruszką ( bez pompy).
Druga możliwośc to agregat tynkarski np. "stary' ATM, i tłoczenie betonu
piaskowego - dobra wydajność, wyższe koszty materiału (wiecej cementu +
upłynniacz niż w zwykłym betonie).
Do 'domowych zastosowań najlepszy jest sposób Marka.
Pozdrowienia
Michał

Szukam osoby mieszkającej w niemczech do szukania i pomocy w zakupie uzywanych agregatów tynkarskich typu np. Putzmeister P13. Mile widziany biegły niemiecki.

TECHNIFarb-AW® - Biała farba emulsyjna wodorozcieńczalna, silnie kryjąca do stosowania wewnątrz

ZASTOSOWANIE

TECHNIFarb-AW jest farbą emulsyjną przeznaczoną do malowania podłoży z betonu, tynku cementowego i cementowo-wapiennego, kamienia, tynków i gładzi gipsowych, płyt gipsowo-kartonowych, a także tapet. Służy również do malowania surowych powierzchni wykonanych z cegieł, bloczków, pustaków i innych tego typu materiałów ceramicznych lub wapienno-piaskowych. TECHNIFarb-AW może być używana do malowania pierwotnego i renowacyjnego. Stosuje się ją do wykonywania powłok ochronnych i dekoracyjnych, tylko wewnątrz budynków.

WŁAŚCIWOŚCI

TECHNIFarb-AW jest farbą produkowaną na bazie dyspersji styrenowo-akrylowej z dodatkiem wysokiej jakości wypełniaczy i środków modyfikujących. Ma ona bardzo dobre właściwości kryjące i doskonale oddaje fakturę malowanych powierzchni. Tworzy gładką, matową powłokę, bez zmarszczeń i spękań, odporną na zmywanie wodą i przecieranie na sucho. Powłoka z farby TECHNIFarb-AW jest paroprzepuszczalna i odporna na wszelkie rodzaje agresywnych składników zawartych zarówno w podłożu, jak i w środowisku naturalnym. Farba produkowana jest w kolorze białym.

PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA

Podłoże powinno być suche, stabilne i nośne, tzn. odpowiednio mocne i oczyszczone z warstw mogących osłabić przyczepność farby, zwłaszcza z kurzu, brudu, wosku oraz tłuszczów. Stare powłoki malarskie i inne warstwy o słabej przyczepności do podłoża należy dokładnie usunąć. Drobne uszkodzenia (np. pęknięcia lub ubytki) należy naprawić i zaszpachlować. Podłoża o dużej chłonności należy zagruntować emulsją gruntującą TECHNIGrunt-A. Do gruntowania podłoży gipsowych zastosować farbę rozcieńczoną wodą w proporcji: 0,7 litra wody na 2 litry farby. Wyprawy tynkarskie można malować nie wcześniej niż po upływie 3÷4 tygodni od ich wykonania.

PRZYGOTOWANIE FARBY

Farba TECHNIFarb-AW jest dostarczana w postaci gotowej do użycia. Nie wolno łączyć jej z innymi materiałami, zagęszczać ani rozcieńczać (poza przypadkiem malowania podkładowego podłoży gipsowych). Przed użyciem należy ją koniecznie dokładnie wymieszać celem wyrównania konsystencji. Czynność tą najlepiej wykonać mechanicznie, stosując wolnoobrotową wiertarkę z mieszadłem

SPOSÓB UŻYCIA

TECHNIFarb-AW należy nanosić na przygotowane podłoże, w postaci cienkiej i równomiernej warstwy. Malowanie można wykonywać wałkiem, pędzlem lub metodą natryskową. Farbę można nanosić jednokrotnie lub dwukrotnie, w zależności od chłonności i struktury podłoża. Kolejną warstwę można nakładać po całkowitym wyschnięciu poprzedniej (po minimum 2 godzinach), stosując metodę "na krzyż" i zachowując dla danej warstwy farby jeden kierunek nakładania. Czas wysychania farby, zależnie od parametrów podłoża, temperatury i wilgotności względnej powietrza, wynosi ok. 2 godziny. Farbę można barwić przy użyciu nieorganicznych past pigmentowych.

Niniejsze informacje stanowią podstawowe wytyczne, dotyczące stosowania wyrobu i nie zwalniają z obowiązku wykonywania prac zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i przepisami BHP.

ZUŻYCIE

Przy jednokrotnym malowaniu, średnio zużywa się 1litr farby na ok. 7÷8 m2. W praktyce zużycie zależne jest od grubości nakładanej warstwy farby oraz od chłonności i faktury podłoża. W związku z tym zalecamy dokładne jego określenie na podstawie próby.

NARZĘDZIA

Wałek, pędzel lub agregat malarski. Narzędzia należy czyścić czystą wodą, bezpośrednio po użyciu.

OPAKOWANIA

Wiadra plastikowe 5 l, 15 l, 25 l.

PRZECHOWYWANIE I TRANSPORT

Farbę należy przewozić i przechowywać w szczelnie zamkniętych wiaderkach, w suchych warunkach, w temperaturze dodatniej (najlepiej na paletach). Chronić przed przegrzaniem. Okres przydatności do użycia farby wynosi 12 miesięcy od daty produkcji umieszczonej na opakowaniu.

UWAGA: Należy chronić oczy i skórę. Przy bezpośrednim kontakcie z oczami skonsultować się z lekarzem. Chronić przed dziećmi.

DANE TECHNICZNE

Temperatura podłoża i otoczenia od +5°C do +30°C
Gęstość wyrobu ok. 1,5 g/cm3

Instrukcja bezpieczeństwa i higieny pracy
przy pracach murarskich i tynkarskich

Prace murarskie i tynkarskie może wykonywać pracownik który:
a. posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe (ukończona szkoła zawodowa lub inne uprawnienia potwierdzone świadectwem),
b. ukończył 18 lat,
c. posiada dobry stan zdrowia pozwalający na wykonywanie prac na wysokości, potwierdzony świadectwem lekarskim,
d. legitymuje się wymaganym szkoleniem bezpieczeństwa i higieny pracy (wstępne ogólne i stanowiskowe).

]Do pracy może przystąpić pracownik trzeźwy i wypoczęty.

Pracownik winien być ubrany w odzież i buty robocze oraz kask i rękawice ochronne (zgodnie z zakładową tabelą norm przydziału środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego).

Przed rozpoczęciem pracy murarz powinien:

– zapoznać się z zakresem i rodzajem robót,
– sprawdzić czy są wywieszone tablice informujące o stanie rusztowania i o pracach prowadzonych na rusztowaniu.
– sprawdzić, czy materiały na stanowisku pracy są ułożone w sposób zapewniający swobodę ruchów,
– sprawdzić czy poziom rusztowania roboczego znajduje się poniżej poziomu wznoszonego muru co najmniej o 0,3 m,
– sprawdzić stan rusztowania roboczego:
– stabilność podestów,
– bezpieczne wejście na rusztowanie,
– barierki ochronne (o wysokości 1,1 m z barierką pośrednią i krawężnikiem o wysokości 0,15 m),
– w przypadku prac w wykopach sprawdzić, czy ściany wykopów są prawidłowo zabezpieczone.

W czasie wykonywania prac murarskich należy zachować pewne zasady i tak :

Przy ręcznym tynkowaniu:
– tynkowanie zewnętrznych obramowań okiennych należy bezwzględnie wykonywać z rusztowań zewnętrznych zaopatrzonych w poręcze,
– przy tynkowaniu ościeży okiennych wewnętrznych otwór okienny należy zabezpieczyć deską celem ochrony pracownika przed wypadnięciem,
– przy tynkowaniu klatek schodowych należy stosować wyłącznie rusztowania (nie wolno stosować drabin),
– wszelkie otwory w ścianach, stropach i inne, których dolna krawędź jest poniżej 0,8 m od poziomu stropu lub pomostu, należy zabezpieczyć barierką ochronną o wysokości 1,1 m z barierką pośrednią i krawężnikiem o wysokości 0,15 m,
– otwory pozostawione w czasie wykonywania robót powinny być zabezpieczone lub szczelnie przykryte,
– doły na wapno gaszone powinny mieć umocnione ściany oraz winny być ogrodzone barierkami ochronnymi o wysokości 1,1 m. znajdującymi się w odległości minimum 1 m od krawędzi dołu,
– do pracy przy gaszeniu wapna należy używać okularów ochronnych oraz półmaski przeciwpyłowej,

Przy tynkowaniu mechanicznym:
– podawanie masy betonowej lub zaprawy za pomocą pompy powinno być zgodne z instrukcją obsługi pompy,
– przed rozpoczęciem tynkowania sprawdzić szczelność przewodów i połączeń oraz stanu aparatu narzutowego,
– używać agregatu wyposażonego w zawór i manometr. Wyłączyć natychmiast pompę w przypadku wzrostu ciśnienia ponad dopuszczalny,
– podczas przerw w pracy końcówkę tynkarską trzymać wylotem do dołu,
– nie dopuszczać podczas pracy agregatu do załamań i zagięć przewodu (może rozsadzić wąż),
– natychmiast wyłączyć agregat w przypadku powstania tzw. “korków” (należy rozkruszyć “korek” opukując przewód drewnianym lub gumowym młotkiem),
– przy przenoszeniu, rozbieraniu lub przedłużaniu przewodów, należy uprzednio wyłączyć pompę i zredukować ciśnienie w przewodach do zera,
– w razie stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości w pracy pompy lub przewodów należy niezwłocznie wyłączyć pompę jednocześnie zredukować ciśnienie w przewodach do zera,
– przy rozłączaniu i oczyszczaniu przewodu pompy tynkarskiej stosować okulary ochronne.

Zabrania się:

– chodzenia po świeżo wykonanych murach, sklepieniach, przykryciach otworów, niestabilnych deskowaniach,
– opierania się o bariery oraz wychylanie się poza krawędzie konstrukcji bez dodatkowego zabezpieczenia,
– jednoczesnego prowadzenia robót na dwóch i więcej kondygnacjach w tym samym pionie bez stropów lub innych zabezpieczeń. Stanowiska pracy powinny być przesunięte wzajemnie o około 1,5-2 metry,
– wykonywania prac fundamentowych jeżeli odległość między skarpą wykopu a wznoszoną ścianą jest mniejsza niż 0,7 m,
– zrzucania materiałów, narzędzi i innych przedmiotów z wysokości,
– używania drabin przystawnych,
– pozostawiania narzędzi, materiałów i innych przedmiotów na krawędziach pomostów rusztowań,
– wspinania się po konstrukcjach rusztowań,
– opierania kozłów na cegłach i innych niestabilnych materiałach czy przedmiotach,
– nadmiernego obciążania ponad dopuszczalne normy, pomostów rusztowań,
– chodzenia i przejeżdżania po przewodach do transportu masy betonowej lub zaprawy,
– przepychania zatkanego przewodu podającego zaprawę od strony wlotu,
– zwiększania ciśnienia pompy ponad dopuszczalne,
– używania niesprawnych narzędzi ręcznych.

Po zakończeniu pracy należy:

a. porządkować stanowisko pracy,
b. czyścić narzędzia i umieścić je w wyznaczonych miejscach oraz usunąć resztki zaprawy murarskiej,
c. przepłukać przewody pompy tynkarskiej wodą lub mlekiem wapiennym,
d. wyłączyć pompę spod napięcia i zabezpieczyć przewody.

W przypadku powstania pożaru należy:

– ostrzec osoby znajdujące się w obrębie zagrożenia,
– wyłączyć zasilanie budynku w energię elektryczną i odciąć dopływ gazu,

równocześnie:
– zaalarmować straż pożarną,
– powiadomić przełożonych o pożarze,
– podjąć decyzję o ewakuacji ludzi,
– przystąpić do prowadzenia akcji gaśniczej za pomocą podręcznego sprzętu gaśniczego.

Podczas akcji gaśniczej obowiązuje zasada bezwzględnego podporządkowania się poleceniom kierującego akcją ratowniczo-gaśniczą.

W przypadku zaistnienia wypadku:

– udzielić poszkodowanemu pierwszej pomocy,
– w razie potrzeby wezwać pomoc lekarską,
– powiadomić przełożonych.

W przypadku znalezienia się wobec bezpośredniego niebezpieczeństwa pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy (zachowuje wtedy prawo do wynagrodzenia, nie może jednak odmówić podjęcia innej równorzędnej pracy, gdy niezwłoczne usunięci zagrożenia nie jest możliwe).

Sporządził Zatwierdził

TECHNIFarb-S® - Dekoracyjna farba silikatowa

ZASTOSOWANIE

TECHNIFarb-S jest farbą silikatową przeznaczoną do malowania podłoży mineralnych takich, jak tynki cementowe, cementowo-wapienne oraz cienkowarstwowe tynki mineralne. Służy również do malowania surowych powierzchni wykonanych z betonu, a także cegieł, bloczków, pustaków i innych tego typu materiałów ceramicznych lub wapienno-piaskowych. Mineralne tynki cienkowarstwowe można malować farbą silikatową TECHNIFarb-S już na trzeci dzień od ich położenia. TECHNIFarb-S nadaje się również do renowacyjnego malowania powierzchni pokrytych wcześniej farbami silikatowymi. Farbę można stosować na zewnątrz oraz wewnątrz budynków.

WŁAŚCIWOŚCI

TECHNIFarb-S to najnowszej generacji farba silikatowa, wykonana na bazie potasowego szkła wodnego z dodatkiem wysokiej jakości wypełniaczy i środków chemicznych. Farba TECHNIFarb-S reaguje chemicznie z podłożem w procesie sylifikacji, wnikając w jego strukturę. Tworzy powłokę matową, gładką, bez marszczeń i spękań, odporną na zabrudzenia. Jest paro przepuszczalna, zapewnia swobodny transport pary wodnej i oddawanie wilgoci przez materiał, na którym farba została zastosowana. Dodatki hydrofobowe chronią malowane podłoże przed wilgocią przenikającą z zewnątrz. TECHNIFarb-S ma bardzo dobre właściwości kryjące i doskonale oddaje fakturę malowanych powierzchni. Farba ta jest odporna na zwietrzenie, opady atmosferyczne oraz wszelkie rodzaje agresywnych składników zawartych zarówno w podłożu, jak i w środowisku naturalnym. Kolorystyka farb silikatowych TECHNIFarb-S przedstawiona jest w PALECIE BARW FIRMY "TECHNITYNK".

PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA

Podłoże powinno być suche, stabilne, i nośne, tzn. odpowiednio mocne i oczyszczone z warstw mogących osłabić przyczepność farby, zwłaszcza z kurzu, brudu, wosku oraz tłuszczów. Stare, słabej jakości powłoki malarskie i inne warstwy o słabej przyczepności do podłoża, a także powłoki wykonane z farb dyspersyjnych należy dokładnie usunąć, a drobne uszkodzenia i spękania naprawić i zaszpachlować. W celu wzmocnienia i wyrównania chłonności podłoża należy je bezwzględnie zagruntować preparatem silikatowym TECHNIGrund-S. Wyprawy tynkarskie można malować po ich wyschnięciu, nie wcześniej jednak niż przed upływem 72 godzin.

PRZYGOTOWANIE

Farba silikatowa TECHNIFarb-S dostarczana jest w postaci gotowej do użycia. Po otwarciu wiaderka jego zawartość należy bezwzględnie przemieszać w celu wyrównania konsystencji. Farbę można rozcieńczać, zwłaszcza w przypadku prowadzenia prac w temperaturach podłoża lub otoczenia zbliżonych do maksymalnej dopuszczalnej (+25°C). Do rozcieńczania należy używać preparatu TECHNIGrund-S. Na opakowanie 10 litrowe można dodać maksymalnie 0,5 litra preparatu. Przyjęte proporcje rozcieńczania należy zachować na całej malowanej powierzchni. Do ostatecznego malowania należy stosować farbę w postaci nierozcieńczonej.

SPOSÓB UŻYCIA

Na przygotowane i zagruntowane podłoże należy nanieść cienką, równomierną warstwę farby TECHNIFarb-S. Malowanie można wykonywać wałkiem, pędzlem lub metodą natryskową, jednokrotnie lub dwukrotnie w zależności od chłonności i struktury podłoża. Przerwy technologiczne podczas malowania należy z góry zaplanować, np. w narożnikach i załamaniach budynku, pod rurami spustowymi, na styku kolorów itp. Nanoszenie farby na tak zaplanowaną powierzchnię należy prowadzić w sposób ciągły (stosując technologię "mokre na mokre"), unikając przerw w pracy i nie dopuszczając do malowania już częściowo wyschniętej farby. Malowaną powierzchnię należy chronić, zarówno w trakcie prac jak i w okresie wysychania farby, przed bezpośrednim nasłonecznieniem, działaniem wiatru i opadów atmosferycznych. Czas wysychania farby zależnie od podłoża, temperatury i wilgotności względnej powietrza wynosi od ok. 2 do 6 godzin.

Uwaga: Aby uniknąć różnic w odcieniach barw przy zastosowaniu kolorowych farb, należy na jedną powierzchnię nakładać farbę o tej samej dacie produkcji. W wyniku malowania następuje w sposób naturalny nieznaczne wygładzenie faktury podłoża. Malowanie powierzchni różniących się między sobą fakturą i parametrami technicznymi może powodować efekt różnych odcieni danego koloru farby. Z chemicznego punktu widzenia powłoka z farby silikatowej po wyschnięciu jest nie do usunięcia, bez ryzyka uszkodzenia podłoża. Dlatego też należy dokładnie zabezpieczyć wszystkie elementy znajdujące się w pobliżu malowanej powierzchni, np. szyby, stolarkę okienną i drzwiową, obróbki blacharskie i inne elementy wykończeniowe.

Niniejsze informacje stanowią podstawowe wytyczne, dotyczące stosowania wyrobu i nie zwalniają z obowiązku wykonywania prac zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i przepisami BHP.

ZUŻYCIE

Przy jednokrotnym malowaniu, na gładkiej powierzchni średnio zużywa się 1 l farby na ok. 5 m2, dla tynków mineralnych - ok. 1 l farby na 3,5÷4,5 m2 . Zalecamy dokładne określenie zużycia materiału na podstawie próby, zwłaszcza w przypadku stosowania jej w postaci rozcieńczonej.

NARZEDZIA

Wałek, pędzel lub agregat malarski. Narzędzia należy czyścić czystą wodą, bezpośrednio po użyciu, przed zaschnięciem farby.

OPAKOWANIE

Wiadra plastikowe po 10 l.

PRZECHOWYWANIE I TRANSPORT

Farbę należy przewozić i przechowywać w szczelnie zamkniętych wiaderkach, w suchych warunkach, w temperaturze dodatniej (najlepiej na paletach). Chronić przed przegrzaniem. Okres przydatności do użycia farby wynosi 12 miesięcy od daty produkcji umieszczonej na opakowaniu.

UWAGA

Produkt zawiera szkło wodne, które może oddziaływać agresywnie na metale, szkło i drewno. Należy chronić oczy i skórę. Przy bezpośrednim kontakcie z oczami skonsultować się z lekarzem. Chronić przed dziećmi!

DANE TECHNICZNE

Dobowa przepuszczalność pary wodnej przez powłokę 79 g/m2 Gęstość gotowego wyrobu ok. 1,5 g/cm3 Odporność na temperatury do 60°C Temperatura podłoża przy aplikacji od 5 do 25 °C

TECHNIFarb-AZ® - Farba akrylowa silnie kryjąca, odporna na zabrudzenia do stosowania wewnątrz i na zewnątrz

ZASTOSOWANIE

TECHNIFarb-AZ jest farbą akrylową przeznaczoną do malowania tynków cementowych, cementowo-wapiennych, cienkowarstwowych tynków mineralnych i dyspersyjnych, a także podłoży wykonanych z betonu, gipsu, płyt gipsowo-kartonowych i azbestowo-cementowych. Służy także do malowania surowych powierzchni wykonanych z cegieł, bloczków, pustaków i innych tego typu materiałów ceramicznych lub wapienno-piaskowych. Stosowanie farby TECHNIFarb-AZ polecane jest zwłaszcza do malowania elewacji budynków mieszkalnych, użyteczności publicznej i przemysłowych. Ze względu na bardzo wysoki stopień krycia, farba TECHNIFarb-AZ nadaje się do malowania pierwotnego i renowacyjnego. Stosuje się ją do wykonywania powłok ochronnych i dekoracyjnych. Farby TECHNIFarb-AZ można używać wewnątrz i na zewnątrz budynków.

WŁAŚCIWOŚCI

TECHNIFarb-AZ jest farbą produkowaną na bazie dyspersji akrylowej z dodatkiem wysokiej jakości wypełniaczy i środków chemicznych. Ma bardzo dobre właściwości kryjące i doskonale oddaje fakturę malowanych powierzchni. Tworzy powłokę gładką, matową, bez zmarszczeń i spękań, odporną na zmywanie wodą i przecieranie na sucho. Powłoka wykonana z farby TECHNIFarb-AZ jest paroprzepuszczalna i odporna na zwietrzenie, opady atmosferyczne oraz wszelkie rodzaje agresywnych składników zawartych zarówno w podłożu, jak i w środowisku naturalnym.

PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA

Podłoże powinno być suche, stabilne, i nośne, tzn. odpowiednio mocne i oczyszczone z warstw mogących osłabić przyczepność farby, zwłaszcza z kurzu, brudu, wosku oraz tłuszczów. Stare powłoki malarskie i inne warstwy o słabej przyczepności do podłoża należy dokładnie usunąć. Drobne uszkodzenia (np. pęknięcia lub ubytki) należy naprawić i zaszpachlować. Podłoża o dużej nasiąkliwości i chłonności nalezy zagruntować emulsją gruntującą - TECHNIGrunt-A. Wyprawy tynkarskie mozna malować dopiero po ich całkowitym wyschnięciu.

PRZYGOTOWANIE FARBY

Farba TECHNIFarb-AZ jest dostarczana w postaci gotowej do użycia. Nie wolno łączyć jej z innymi materiałami. Przed użyciem należy ją koniecznie dokładnie wymieszać celem wyrównania konsystencji. Czynność tę najlepiej wykonać mechanicznie, stosując wolnoobrotową wiertarkę z mieszadłem. Do nanoszenia pierwszej warstwy, tzw. podkładowej na tynki strukturalne farbę należy rozcieńczyć, dodając maksymalnie 0,5 litra wody na 10 litrowe opakowanie farby.

SPOSÓB UŻYCIA

Farbę TECHNIFarb-AZ należy nanosić na przygotowane i wysezonowane podłoże, w postaci cienkiej i równomiernej warstwy. Malowanie można wykonywać wałkiem, pędzlem lub metodą natryskową. Farbę można nanosić jednokrotnie lub dwukrotnie, w zależności od chłonności i struktury podłoża. W przypadku nanoszenia pierwszej warstwy, tzw. podkładowej na tynkach strukturalnych zalecamy stosowanie farby rozcieńczonej według wyżej opisanych proporcji. Przyjęte proporcje rozcieńczania należy zachować na całej malowanej powierzchni. Kolejną warstwę można nakładać po całkowitym wyschnięciu poprzedniej (po minimum 6 godzinach), stosując metodę "na krzyż" i zachowując dla danej warstwy farby jeden kierunek nakładania. Do ostatecznego malowania należy zawsze stosować farbę w postaci nierozcieńczonej. Przerwy technologiczne podczas malowania należy z góry zaplanować, np. w narożnikach i załamaniach budynku, pod rurami spustowymi, na styku kolorów itp. Nanoszenie farby na tak zaplanowaną powierzchnię należy prowadzić w sposób ciągły (stosując technologię "mokre na mokre"), unikając przerw w pracy. Malowaną powierzchnię należy chronić, zarówno w trakcie prac jak i w okresie wysychania farby, przed bezpośrednim nasłonecznieniem, działaniem wiatru i opadów atmosferycznych. Czas wysychania farby zależnie od podłoża, temperatury i wilgotności względnej powietrza wynosi ok. 2 do 6 godzin..

UWAGA: Aby uniknąć różnic w odcieniach barw, należy na jedną powierzchnię nakładać farbę o tej samej dacie produkcji. W wyniku malowania następuje w sposób naturalny nieznaczne wygładzenie faktury podłoża. Malowanie powierzchni różniących się między sobą fakturą i parametrami technicznymi może powodować efekt różnych odcieni danego koloru farby.
Niniejsze informacje stanowią podstawowe wytyczne, dotyczące stosowania wyrobu i nie zwalniają z obowiązku wykonywania prac zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i przepisami BHP.

ZUŻYCIE

Przy jednokrotnym malowaniu, na gładkiej powierzchni średnio zużywa sić 1 litr farby na ok. 7 m2. W praktyce zużycie zależne jest od grubości nakładanej warstwy farby oraz od chłonności i faktury podłoża. W związku z tym zalecamy dokładne jego określenie na podstawie próby.

Dla wypraw tynkarskich zużycie wynosi odpowiednio:

dla tynków mineralnych ok. 1 l farby na 4,0 m2
dla tynków akrylowych ok. 1 l farby na 4,5 m2

NARZĘDZIA

Wałek, pędzel lub agregat malarski. Narzędzia należy czyścić czystą wodą, bezpośrednio po użyciu.

PRZECHOWYWANIE I TRANSPORT

Farbę należy przewozić i przechowywać w szczelnie zamkniętych wiaderkach, w suchych warunkach, w temperaturze dodatniej (najlepiej na paletach). Chronić przed przegrzaniem. Okres przydatności do użycia farby wynosi 12 miesięcy od daty produkcji umieszczonej na opakowaniu.

UWAGA: Należy chronić oczy i skórę. Przy bezpośrednim kontakcie z oczami skonsultować się z lekarzem. Chronić przed dziećmi!

DANE TECHNICZNE

Temperatura podłoża i otoczenia w trakcie prac od +5°C do +30°C
Odporność na temperatury do +60°C
Gęstość wyrobu ok. 1,5 g/cm3

Wykonanie tynków renowacyjnych zewnętrznych i wewnętrznych THERMOPAL

Zastosowanie:

Zawilgocone, zasolone, porażone biologicznie przegrody budowlane.

(wersja skrócona)

1. Wstęp

1.1. Przedmiot SST
Przedmiotem niniejszej standartowej specyfikacji technicznej (ST) są wymagania dotyczące wykonania i odbioru tynków renowacyjnych wewnętrznych i zewnętrznych w technologii firmy Schomburg.

...

1.3. Zakres robót objętych SST

Tynki renowacyjne, których dotyczy specyfikacja, stanowią warstwę ochronną, wyrównawczą, magazynującą szkodliwe sole, kształtują również formę architektoniczną tynkowanego elementu. Nanoszone są ręcznie lub mechanicznie. Producent zaleca je do prowadzenia robót remontowych zawilgoconych i zasolonych murów oraz sklepień szczególnie w obiektach zabytkowych.

Jeżeli budynek nie posiada izolacji lub stare uszczelnienie przestało spełniać swoje zadanie, to wilgoć znajdująca się w otoczeniu może bez przeszkód wniknąć do elementów budowli. Wraz z wodą przedostają się do murów roztwory chlorków, siarczanów i azotanów, które następnie transportowane są kapilarnie do wyższych partii obiektu. Przy dłuższym okresie zawilgocenia, braku zdecydowanej reakcji użytkownika może dojść do szeregu niekorzystnych zjawisk. Na murach pojawią się zawilgocenia, przebarwienia powłok malarskich, złuszczenia tynków, wykwity soli. Kryształki soli powstające wewnątrz materiału budowlanego wielokrotnie zwiększają objętość powodując niszczenie tynków i murów. Proces ten może powtarzać się wielokrotnie, bowiem sole higroskopijnie chłoną wilgoć z powietrza. Zjawisko niszczenia tynków i murów zewnętrznych może ulec spotęgowaniu w okresie zimowym na skutek cyklicznego zamarzania wody. Wykonanie nowej izolacji poziomej oraz pionowej przerwie napływ wilgoci w głąb murów. W miarę upływu czasu mury będą wysychać, zgromadzona w nich wilgoć będzie odparowywać. Na powierzchniach ścian będą natomiast krystalizować szkodliwe sole budowlane niszcząc cegły w murze oraz tynki.
W obiektach zawilgoconych ściany i stropy mogą być również porażone biologicznie przez mchy, porosty, glony, bakterie oraz grzyby pleśniowe.

Prace renowacyjne powinny, więc zmierzać do tego, aby stosować materiały, które będą magazynować krystalizujące sole oraz umożliwią stopniowe wysychania zawilgoconym murom i zlikwidują skażenia biologiczne.
W tym celu należy zastosować system tynków renowacyjnych oraz farb paroprzepuszczalnych w następujący sposób:
− skucie zawilgoconych, zasolonych tynków, usunięcie skorodowanej zaprawy z fug między cegłami,
− neutralizacja szkodliwych soli budowlanych preparatem ESCO-FLUAT,
− likwidacja biologicznych skażeń podłoży mineralnych preparatem RENOGAL,
− obrzutka z zaprawy cementowej z dodatkiem preparatu ASOPLAST-MZ,
− uzupełnienie ubytków w murach, wyrównanie ścian za pomocą zaprawy cementowo-wapiennej z dodatkiem preparatu napowietrzającego THERMOPAL-P,
− renowacyjny tynk podkładowy THERMOPAL-GP11,
− tynk renowacyjny THERMOPAL-SR22 lub THERMOPAL-SR44,
− szpachlowanie zaprawą wapienno-trachitową THERMOPAL-FS33,
− gruntowanie ścian preparatem TAGOSIL-G,
− malowanie farbami dyfuzyjnymi, krzemianowymi TAGOSIL-PROFI.

...

2. Materiały

2.1. ESCO-FLUAT
Roztwór impregnujący do neutralizacji soli budowlanych, który przekształca sole rozpuszczalne w wodzie (chlorki, siarczany) w sole nierozpuszczalne lub trudnorozpuszczalne ograniczając przemieszczanie tych soli do świeżego, jeszcze niehydrofobowego tynku.
Dane techniczne:
Baza wodny roztwór sześciofluorokrzemianu cynku
Magazynowanie odporny na mróz do -5ºC, 24 miesiące
Zużycie 0,4-0,5kg/m2 przy dwukrotnym powlekaniu

ESCO-FLUAT posiada Ocenę Higieniczną PZH Nr HK/B/0299/01/2001.

2.2. RENOGAL
Preparat przeznaczony do likwidacji biologicznych skażeń podłoży mineralnych w postaci mchów, porostów, glonów, bakterii i grzybów pleśniowych.
Dane techniczne:
Baza roztwór wodny na bazie amoniaku i aldehydów
Ciężar właściwy ok. 1,06 (kg = litr)
Kolor bezbarwny do lekko niebieskiego
Zużycie w zależności od skażenia biologicznego 0,1-0,5dm3/m2
Czas schnięcia minimum 24 godziny
Temperatura stosowania powyżej +1°C
Rozcieńczanie nie zaleca się, produkt gotowy do użycia
Opakowania kanister 10dm3 i 1dm3
Magazynowanie przechowywać w pomieszczeniach zabezpieczonych przed mrozem w zamkniętych pojemnikach przez okres 12 miesięcy

Produkt RENOGAL posiada pozwolenie nr 2443/05 Ministra Zdrowia.

2.3. ASOPLAST-MZ

Środek do plastyfikowania, i polepszania przyczepności wypraw grubowarstwowych. Stosuje się go jako domieszkę dodawaną przy wytwarzaniu zapraw, dla polepszenia ich właściwości, a w szczególności do zapraw służących do obrzutki murów przy tynkach o wymaganej wytrzymałości i równocześnie ciągliwości, do wykonywania ulepszonego jastrychu, do zapraw służących do spoinowani i przyklejania wykładzin, jak i do zapraw używanych przy wykonywaniu faset.
Dane techniczne:
Baza emulsja z tworzyw sztucznych na bazie butadienu-styrolu
Ciężar właściwy ok. 1,0 (kg = litr)
Kolor Biały
Zużycie 0,3kg/m2
Magazynowanie przechowywać w pomieszczeniach zabezpieczonych przed mrozem w zamkniętych pojemnikach przez okres 12 miesięcy

2.4. THERMOPAL-P

Porotwórczy dodatek do tynków, powoduje hydrofobizację tynku, polepsza jego termoizolacyjność i dyfuzyjność (zawartość porów powietrznych w tynku osiąga ok. 30%).
Dane techniczne:
Baza kompozycja proszkowych materiałów hydrofobowych
Gęstość 0,40g/cm3
Kolor biały
Zużycie 0,03kg/m2 i każdy cm grubości warstwy
Magazynowanie przechowywać w zamkniętych opakowaniach fabrycznych w chłodnym i suchym miejscu do 12 miesięcy

THERMOPAL-P posiada Ocenę Higieniczną PZH Nr HK/B/0975/98.

2.5. THERMOPAL-GP11

Podkładowy tynk wyrównawczy do stosowania na ścianach wewnątrz i zewnątrz z kamienia naturalnego bądź cegły.
Dane techniczne:
Baza zaprawa wapienno-cementowa
Kolor: szary
Zapotrzebowanie na wodę 9,0dm3/worek
Zużycie 8,0kg/m2 przy 1cm grubości warstwy
Magazynowanie w stanie suchym 12 miesięcy

2.6. THERMOPAL-SR22

tynk renowacyjny o wysokiej zawartości porów powietrznych przystosowany do nakładania ręcznego i maszynowego. Dzięki porowatości posiada zdolność do wieloletniej akumulacji produktów krystalizacji soli a wysoka dyfuzyjność daje efekt osuszania ścian.
Dane techniczne:
Baza specjalna zaprawa tynkarska z wypełniaczami kompensacyjnymi
Kolor Szary
Dodatek wody 8,0dm3/worek
Porowatość zaprawy w stanie świeżym 27%
Wytrzymałość na ściskanie 4,8MPa po 28 dniach
Wytrzymałość na zgniatanie 2,1MPa po 28 dniach
Wysokość podciągu kapilarnego 6>h>3mm
Współczynnik przewodności cieplnej λ 0,32
Zużycie ok. 8kg/m2 na 1cm grubości warstwy
(z jednego worka otrzymuje się 34dm3 zaprawy)
Składowanie w suchym pomieszczeniu do 6 miesięcy
Temperatura stosowania nie mniej ni +5ºC

2.7. THERMOPAL-SR44

Mineralny tynk renowacyjny o wysokiej zawartości porów powietrznych przystosowany do nakładania ręcznego i maszynowego. Dzięki porowatości posiada zdolność do wieloletniej akumulacji produktów krystalizacji soli a wysoka dyfuzyjność daje efekt osuszania ścian.
Dane techniczne:
Baza specjalna zaprawa tynkarska z wypełniaczami kompensacyjnymi
Kolor Szary
Dodatek wody 9-9,5dm3/worek
Gęstość 0,8-0,9kg/dm3
Zużycie ok. 7,5kg/m2 na 1cm grubości warstwy
Składowanie w suchym pomieszczeniu do 12 miesięcy
Temperatura stosowania nie mniej niż +5ºC

2.8. THERMOPAL-FS33

Szlachetna szpachla trasowo-wapienna (mineralna z dodatkami polepszającymi przywieranie) posiada następujące właściwości:
− wiąże z małymi naprężeniami.
− dyfuzyjna,
− łatwa w obróbce.
THERMOPAL-FS33 jest stosowany do szpachlowania szorstkich, gruboziarnistych powierzchni tynków mineralnych wewnątrz i na zewnątrz, szczególnie tynków renowacyjnych THERMOPAL-SR22 i THERMOPAL-SR44, w celu przygotowania pod wymalowania powłokami dyfuzyjnymi.
Dane techniczne:
Ciężar nasypowy ok. 1,6g/cm3
Kolor Jasnoszary
Dodatek wody 6,5dm3/worek
Zużycie ok. 1,6kg proszku/m2 przy warstwie grubości 1mm
Magazynowanie suchy, 6 miesięcy.
Temperatura stosowania nie mniej niż +5ºC i nie więcej niż +30ºC

2.9. TAGOSIL-G

Gruntownik oraz rozcieńczalnik wyrobów krzemianowych posiada następujące właściwości:
− wzmacnia podłoże oraz zmniejsza jego nasiąkliwość,
− dyfuzyjny,
− bezrozpuszczalnikowy.
TAGOSIL-G to rozcieńczalnik farb i tynków krzemianowych (na bazie szkła wodnego potasowego), do stosowania zewnątrz i wewnątrz pomieszczeń. Po rozcieńczeniu z wodą w stosunku 1:1 stosowany może być jako gruntownik pod farby krzemianowe.
Dane techniczne:
Kolor bezbarwny
Baza szkło wodne potasowe
Gęstość 1,0g/cm2
Czas schnięcia 2-3 godzin; po 12 godzinach można nakładać kolejną warstwę
Temp. stosowania temperatura podłoża i powietrza powinna mieć nie mniej niż + 8ºC (także w trakcie schnięcie)
Rozcieńczenie wodą
Składowanie w miejscu chłodnym lecz zabezpieczonym przed mrozem, w fabrycznie zamkniętych opakowaniach
Zużycie ok. 100-200ml/m2, w zależności od chłonności i struktury podłoża zużycie może ulegać dużym wahaniom. Dokładną wartość należy ustalić poprzez próby.

TAGOSIL-G posiada Ocenę Higieniczną Nr HK/B/1321/01/97.

2.10. TAGOSIL-PROFI

Mineralna farba krzemianowa do wymalowań zewnętrznych i wewnętrznych posiada następujące właściwości:
− odporna na wpływy atmosferyczne,
− dyfuzyjna dla pary wodnej,
− wysoka zdolność krycia,
− matowa,
− wysoki stopień bieli,
− łatwa w stosowaniu,
− trwale łączy się z podłożem mineralnym.
TAGOSIL-PROFI przeznaczony jest do wykonywania wysokojakościowych, trwałych wymalowań na wszystkich podłożach mineralnych uprzednio nie malowanych (tynk, beton, piaskowiec, cegła) oraz pokrytych mocno trzymającymi się wymalowaniami mineralnymi. Dzięki chemicznej reakcji szkła wodnego potasowego z minerałami podłoża oraz dwutlenkiem węgla z atmosfery następuje tzw. „utwardzenie powłoki malarskiej” (wysoka odporność na wpływy atmosferyczne i zanieczyszczenia przemysłowe). Nie zaleca się stosowania TAGOSIL-PROFI na istniejące wymalowania dyspersyjne, olejne oraz podłoża gipsowe.
Dane techniczne:
Kolor biały oraz kolory wg palety barw
Baza szkło wodne potasowe oraz dodatki stabilizujące na bazie organicznej
Gęstość 1,50g/cm2
Czas schnięcia ok. 24 godziny, między zabiegami co najmniej 12 godzin, przy chłodnej wilgotnej pogodzie należy zapewnić dłuższy czas schnięcia
Temp. stosowania temperatura podłoża i powietrza powinna mieć nie mniej niż +5ºC (także w trakcie schnięcie)
Rozcieńczenie wyłącznie TAGOSIL-G
Składowanie w miejscu chłodnym lecz zabezpieczonym przed mrozem, wyłącznie w pojemnikach z tworzywa sztucznego
Zużycie ok. 150-200ml/m2 na warstwę, w zależności od chłonności i struktury podłoża zużycie może ulegać dużym wahaniom. Dokładną wartość należy ustalić poprzez próby.

TAGOSIL-PROFI posiada Ocenę Higieniczną Nr HK/B/1860/02/97.

2.11. Woda

Do przygotowania zapraw i skraplania podłoża stosować można wodę odpowiadającą wymaganiom normy PN-88/B-32250 „Materiały budowlane. Woda do betonów i zapraw”. Bez badań laboratoryjnych można stosować wodociągową wodę pitną.
Niedozwolone jest użycie wód ściekowych, kanalizacyjnych, bagiennych oraz wód za wierających tłuszcze organiczne, oleje i muł.

2.12. Kruszywa

Piasek powinien spełniać wymagania normy PN-79/B-06711 „Kruszywa mineralne. Piaski do zapraw budowlanych”, a w szczególności:
− nie zawierać domieszek organicznych,
− mieć frakcje różnych wymiarów, a mianowicie: piasek drobnoziarnisty 0,25-0,5mm, piasek średnioziarnisty 0,5-1,0mm, piasek gruboziarnisty 1,0-2,0mm,
− do spodnich warstw tynku należy stosować piasek gruboziarnisty odmiany 1, do warstw wierzchnich średnioziarnisty odmiany 2,
− do gładzi piasek powinien być drobnoziarnisty i przechodzić całkowicie przez sito o prześwicie 0,5mm.

2.13. Cement

Cement powinien spełniać wymagania z normy: PN-EN 197-1:2002 – „Cement. Część 1: skład, wymagania i kryteria zgodności dotyczące cementów powszechnego użytku”.

3. Sprzęt

Wykonawca przystępujący do prac powinien posiadać następujący sprzęt i narzędzia:
do przygotowania zapraw – mieszarka lub betoniarka wolnospadowa, naczynia i mieszadło na wolnoobrotowej wiertarce
do nakładania i zacierania zapraw – agregat tynkarski i zwykłe narzędzia tynkarskie (kielnia, paca)
do malowania – pędzel, wałek, rządzenia do malowania natryskowego.

4. Transport

4.1. Materiały firmy Schomburg
Materiały firmy Schomburg są konfekcjonowane i dostarczane w pojemnikach i workach. Dlatego można je przewozić dowolnymi środkami transportu wielkością dostosowanego do ilości ładunku. Ładunek powinien być zabezpieczony przed zawilgoceniem. Materiały płynne pakowane w wiadra i pojemniki należy chronić przed przemarznięciem.

...

5. Wykonanie robót

5.1. Przygotowanie podłoża

5.1.1. Skucie starych tynków

Zawilgocone i zasolone obszary tynku usunąć wraz z pasem o szerokości nie mniejszej niż 80cm okalającego, nieuszkodzonego tynku. W murze ceglanym spoiny powinny być nie zapełnione zaprawą na głębokość 10-15mm od lica muru, dlatego o ile to możliwe należy je wyskrobać. Mur i spoiny przetrzeć szczotką drucianą. Wszelkie zabrudzenia, tłuste plamy czy zanieczyszczenia z farb, rdzy, sadzy usunąć przez zmycie 10% roztworem mydła lub przez wypalenie przy pomocy np. palnika gazowego.

5.1.2. Neutralizacja podłoża

5.1.2.1. ESCO-FLUAT
W zależności od chłonności należy odsłonięty mur nasycić jedno lub dwukrotnie preparatem ESCO-FLUAT.
Przy nasycaniu jednokrotnym ESCO-FLUAT rozcieńczyć z wodą w stosunku 1:1. Łączne zużycie preparatu ESCO-FLUAT powinno wynieść 0,5kg/m2
Przy nasycaniu dwukrotnym dla zabiegu pierwszego roztwór 1:2 (jedna część ESCO-FLUAT i dwie części wody) a dla drugiego nasycania – 1:1. Łączne zużycie preparatu ESCO-FLUAT powinno wynieść 0,5kg/m2. Między zabiegami należy zachować co najmniej 7 godzinną przerwę. Po około 24 godzinach należy jeszcze raz powierzchnie przetrzeć szczotką. Podczas aplikacji materiału nie stosować naczyń i narzędzi metalowych. Powierzchnie nieprzeznaczone do fluatyzacji należy chronić przed zachlapaniem, a ewentualne rozbryzgi należy niezwłocznie zmywać wodą, gdyż zanieczyszczenia preparatem mogą spowodować uszkodzenia stolarki otworowej i innych elementów szklanych, ceramicznych i metalowych. Konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, stosowanie odzieży ochronnej i rękawic gumowych. Należy unikać kontaktu ze skórą i oczami

5.1.2.2. RENOGAL

Usunięcie skażeń biologicznych (mchów, glonów, porostów, bakterii, grzybów pleśniowych) mechanicznie np. szczotką drucianą. Naniesienie na oczyszczona powierzchnię preparatu RENOGAL w ilości od 0,1-0,5dm3/m2. Po 24 godzinach można przystąpić do dalszych prac renowacyjnych.

5.2. Obrzutka

Na podłoże zneutralizowane preparatem ESCO-FLUAT należy wykonać obrzutkę z zaprawy cementowej z dodatkiem preparatu ASOPLAST-MZ. Zaprawa powinna pokryć powierzchnię ściany maksymalnie w 50%. Zaprawę należy sporządzić w następujący sposób: połączyć wodę z preparatem ASOPLAST-MZ w stosunku 1:2. Cement i piasek o uziarnieniu 0-4mm wymieszać w stosunku 1:3 (jedna część cementu: trzy części piasku). Do wody zarobowej dosypywać mieszaninę piasku z cementem ciągle mieszając do uzyskania potrzebnej – rzadkiej konsystencji (umożliwiającej szprycowanie z pomocą szczotki, aparatu natryskowego lub miotełki). Zaprawę z dodatkiem ASOPLAST-MZ należy mieszać intensywnie przez czas nie dłuższy niż 2 minuty tak, aby nie wprowadzić do mieszaniny zbyt dużej ilości powietrza. Obrzutkę wykonywać w temperaturze nie niższej niż +5ºC. Przestrzegać należy wszystkie reguły sztuki budowlanej takie jak przy wykonywaniu zwykłych tynków z zapraw cementowych. Należy chronić świeżo ułożoną wyprawę przed zbyt szybkim wysychaniem od wiatru, temperatury i nasłonecznienia.

5.3. Wyrównanie ubytków

Po związaniu i stwardnieniu obrzutki należy wyrównać i uzupełnić powierzchnię ściany tynkiem wapienno-cementowym z dodatkiem preparatu napowietrzającego THERMOPAL-P. Do mieszania używać mieszarek przeciwbieżnych lub wolnospadowych.
Kolejność dodawania i proporcji składników podaje tabela:
W litrach na 100dm3 zaprawy W kg na 1m3 zaprawy

1. Mieszanie wstępne
Woda 10-15 100-150
Kruszywo 20 260
THERMOPAL-P 380gram 2,9kg

2. Dodatek
Piasek 60 780
Cement 10 130
Wapno hydratyzowane 20 100
Woda W miarę potrzeb W miarę potrzeb

Podłoże przed nałożeniem zaprawy powinno być czyste i wilgotne. Nie zacierać warstwy tynku wyrównującego, pozostawić ją szorstką.

5.4. Wykonanie tynków

Tynki renowacyjne THERMOPAL-SR22 i THERMOPAL-SR44 przygotować (wymieszać z wodą) przy zastosowaniu dowolnej mieszarki lub agregatu tynkarskiego a przy niewielkich ilościach można ją także przygotować w wiadrze lub pojemniku na zaprawę przy użyciu mieszadła i wiertarki wolnoobrotowej. Tynk należy nanosić warstwą grubości określonej w tabeli, przy czym w jednym zabiegu nie wolno nakładać warstwy o grubości większej niż 2cm. Przy większych grubościach tynk nanosić etapowo. Uwaga: Łączna grubość tynku renowacyjnego nie może być w żadnym z miejscu mniejsza od 2,0cm. Jeżeli tynki układane są maszynowo to należy zastosować się do następujących zaleceń:
Końcówkę tynkarską należy prowadzić ruchem ciągłym wahadłowo-posuwistym, zachowując optymalną odległość końcówki od powierzchni tynkowanej, a mianowicie:
− nanoszenie obrzutki i gładzi – przy średnicy dyszy 11-12mm ok. 40cm, przy średnicy dyszy 13 14mm ok. 30cm.
− nanoszenie narzutu – przy średnicy dyszy 11-12mm ok. 20cm, przy średnicy dyszy 13-14mm ok. 18cm.
Przy wykonywaniu tynków zewnętrznych zaleca się – w celu zwiększenia przyczepności warstw tynku do podłoża – stosować zestaw tynkarski ze sprężarką. Czas 1 cyklu mieszania zaprawy od chwili załadowania do mieszarki ostatniego składnika powinien wynosić nie mniej niż 2 minuty. Każdorazowo należy sprawdzić stan węży oraz ich połączeń i mocowań.
Każdą poprzednią warstwę bezpośrednio po stwardnieniu należy poziomymi ruchami uszorstkowić i pozostawić do wyschnięcia. Po naniesieniu tynku należy usunąć nadmiar materiału, a powierzchnię zatrzeć. Zbyt wczesne zacieranie powoduje koncentrację środka wiążącego na powierzchni i może powodować powstawanie rys w wyniku naprężeń skurczowych.
Stopień zasolenia Zabieg Grubość warstwy
(cm) Uwagi
Niski 1. Obrzutka

2. THERMOPAL-SR22(44) ≤0,5
≥2,0 obrzutka częściowa

grubość sumaryczna
min. 2,5; max 4cm
Średni do wysokiego 1. Obrzutka
2. THERMOPAL-SR22(44)
3. THERMOPAL-SR22(44) ≤0,5
1-2
1-2
1. Obrzutka
2. THERMOPAL-GP11
3. THERMOPAL-SR22(44) ≤0,5
≥0,1
≥1,5

Zabrania się stosowania metalowych listew profilowych dla zlicowania powierzchni tynkowanych. Aby uzyskać prawidłową pod względem równości płaszczyzny powierzchnię należy wyznaczyć lica powierzchni i następnie wykonać tradycyjne pasy kierunkowe z zaprawy tego samego rodzaju co tynk.
Wyznaczenie lica powierzchni tynku wewnątrz pomieszczeń rozpoczyna się od wyznaczenia horyzontu. W tym celu w odległości 25-30cm od sufitu, w rogach pomieszczenia, wbija się w ścianę gwoździe tak, aby wystawały ponad najbardziej wysuniętą powierzchnię tyle jaka będzie grubość tynku. Ich wysokość względem siebie sprawdzić należy za pomocą węża wodnego, poziomicy laserowej lub innego przyrządu. Pomiędzy nimi rozciąga się sznurek malarski i na jego linii osadza się gwoździe lub kołki na zaprawie, z której mamy wykonać tynk. Do osadzenia klocków nie należy używać zaprawy gipsowej, powoduje ona bowiem powstawanie plam na tynku. Również gips, którym umocowane są puszki instalacyjne lub przewody elektryczne należy usunąć a elementy te zamocować np. klejem mineralnym do glazury. Po wyznaczeniu horyzontu przystępuje się do wyznaczania lica powierzchni przyszłego tynku. W tym celu do główki skrajnego tj. narożnego gwoździa wyznaczającego horyzont przykłada się pion i po opuszczeniu go aż do podłogi wbija się w spoinę ściany, w odległości 15 do 20cm od podłogi, nowy gwóźdź tak, aby jego główka dotykała sznura pionu. Z kolei między tymi gwoździami napina się sznur i wzdłuż niego osadza w ścianie klocki w odległości od 1,5 do 2m. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na to, aby powierzchnie wszystkich klocków licowały w linii pionowej z napiętym sznurem. Tę samą czynność trzeba powtórzyć, opuszczając pion z drugiego skrajnego gwoździa, umieszczonego na tej samej ścianie. Następnie naciąga się sznur między gwoździami pionowych, skrajnych rzędów i stosownie do linii wytyczonej sznurem osadza się klocki w pionowych liniach, podobnie jak poprzednio. Można, przy wprawie tynkarza, zamiast klocków zastosować narzucone placki zaprawy wyrównane packą. Po wykonaniu placków lub osadzeniu kołków przystępuje się do wykonania pasów kierunkowych, w gwarze murarskiej operacja ta potocznie nazywana jest „biciem pasów". Polega ono na tym, że na pionowe linie wyznaczone między plackami lub klockami narzuca się pasy z zaprawy i ściąga się je łatą równo z powierzchnią placków lub klocków. Użyta zaprawa musi być ta sama co tynk. Po stężeniu zaprawy na pasach usuwa się gwoździe lub klocki, a pozostałe po nich ślady zaciera narzutem z kielni. Ten tradycyjny sposób jest pracochłonny, ale umożliwia precyzyjne wyznaczenie płaszczyzny ściany. Można zamiast tego stosować listwy drewniane, ale jak wyżej to opisano, muszą one zostać usunięte przed ostatecznym wykończeniem powierzchni a do ich przymocowania zabrania się stosowanie gipsu lub klejów zawierających gips. Analogicznie wykonuje się tą operację na powierzchniach zewnętrznych ścian.
W trakcie tynkowania należy utrzymywać w czystości podesty rusztowań czy posadzkę (wewnątrz pomieszczeń), aby możliwe było ponowne użycie zaprawy, która spadnie w trakcie wykonywania narzutu. Zaprawę narzuca się kielnią bądź czerpakiem równomiernie na tynkowaną powierzchnię. Sąsiednie rzuty powinny zazębiać się między sobą, dopuszczalne są niewielkie prześwity podłoża. Nadmiar należy ściągać łatą lub deską prowadząc ją ruchem falistym po pasach kierunkowych lub listwach. Zgarnięty nadmiar zaprawy wrzuca się do skrzyni. Narzut w narożach najlepiej wyrównać za pomocą pac w kształcie kątownika z ostrym lub owalnym narożem. We wnękach, na słupach itp. narzut wykonuje się przy zastosowaniu wzorników prowadzonych na tymczasowo zamocowanych listwach prowadzących (prowadnicach).

5.5. Szpachlowanie i wygładzanie powierzchni

Przed szpachlowaniem należy usunąć z podłoża kurz i zabrudzenia. Całość nawilżyć wodą. Należy przyjąć zasadę, że szpachlowanie rozpoczynamy po wyschnięciu i związaniu tynku renowacyjnego. Przeciętnie należy odczekać ok. 1 dzień na 1mm grubości tynku, jednak w zależności od warunków cieplno-wilgotnościowych czas ten może ulec zmianie. Wcześniejsze rozpoczęcie szpachlowania może doprowadzić do pojawienia się rys skurczowych na powierzchni szpachli.
THERMOPAL-FS33 należy przygotować przez dosypywanie do wody i dokładne mieszanie w czystym pojemniku aż do uzyskania jednorodnej, homogenicznej masy w proporcjach opisanych wyżej (i umieszczonych na opakowaniu).
Nanosić masę warstwami o grubości od 1 do 2mm przy użyciu pacy metalowej. Po wstępnym wyschnięciu (ok. 15-20 minut) można powierzchnie zacierać za pomocą packi z filcem. Zacieranie gładzi wykonuje się ruchem kolistym. W czasie zacierania tynku należy w miarę potrzeby skrapiać go wodą przy pomocy pędzla, aby zaprawa nie ciągnęła się za packą lub nie kruszyła się i odpadała, jeżeli jest za sucha. Szpachla THERMOPAL-FS33 nie nadaje się po wyschnięciu do szlifowania.
Przy mechanicznym nanoszeniu gładzi zaprawę należy narzucać pasmami, przy czym przerwy między pasmami nie powinny być szersze niż pasma. Następnie wypełnia się przerwy między pasmami. Grubość gładzi po ręcznym jej wyrównaniu powinna wynosić ok. 2mm.

5.6. Przygotowanie do malowania

Podłoże powinno być mocne, suche i wolne od substancji zmniejszających przyczepność. Dlatego chłonne podłoże należy zagruntować preparatem TAGOSIL-G w rozcieńczeniu wodą w stosunku 1:1 jedno lub dwukrotnie. Miejsca uzupełnień tynków należy fluatować oraz po 24 godzinach spłukać wodą.

5.7. Malowanie tynków

Farba krzemianowa może być nanoszona pędzlem, wałkiem lub natryskowo. Aby uniknąć widocznych połączeń pracować należy metodą „mokre na mokre”. Powierzchnie tworzące widoczne całości należy malować bez przerw w pracy. Powierzchnie, które nie są przeznaczone do wymalowania (szkło, kamień, cegła klinkierowa, metale itp.) należy osłonić przed zachlapaniem np. folią. Ewentualne zachlapania należy natychmiast zmyć mokrą gąbką. Ponieważ składnikami farby krzemianowej TAGOSIL-PROFI są materiały naturalne możliwe są niewielkie różnice intensywności kolorów. Dlatego materiały pochodzące z różnych partii (różne charge) należy wymieszać lub stosować na oddzielnych powierzchniach.

...